کارپدیم...

می خوانم : "مرگ" / می خوانم:" ترس"/ گر می گیرم به جای تو/ خشکم می زند/ نکند یک بار دیگر همه چیز دست به دست هم می دهد تا آرامشش را به هم بزند؟/ اگر بروی ،/ با تو،/ نصف بیشتر من می رود/ و این راز سر به مهر هیچ وقت کشف نخواهد شد./ تو راز پوشیده ی منی از من..../ فردا که ببینمت / کاش / پیش بیاید که محکم در آغوشت بگیرم.../ به هم می ریزم. / شدید به هم می ریزم. / دیگر نگو از مرگ..../ نگو از ترس.../ من پیش از تو خواهم مرد./ هزاران بار.../ پ.ن: هنوز هم ژانر این قصه تراژدی است... بعد از 9 سال... / لعنتی من....